|
|
|
|
Mijn afscheid gedicht aan Chanel. Het was in het jaar 1997 toen ik gonny op kwam halen, maar er waren op dat moment nog meer honden in ik liet mijn ogen dwalen. Daar achter in een hoek zat een heel erg mooie hond en ik werd onrustig , want ik wil jou ook wel mee komen halen. Toen de fokker zei er is ook een hond terug gekomen, hoopte ik op de hond die daar in de hoek zat want ik was al aan het dromen. De hond die toen binnen kwam had de naam Chanel, Ettie in ik keken elkaar aan en wisten het al toen al wel. Gonny en Chanel gingen mee naar Veendam ik was heel erg gelukkig en blij en de dagen die vlogen voorbij. Chanel was niet de hond die ik in gedachten had, maar toch was het een ongeloofelijke schat. Chanel had in haar jeugd niet veel geleerd, en dus gingen heel veel dingen toen verkeerd. Maar door onze liefde en trouw en geduld, werd ook dit probleem opgelost en vervuld. Vele jaren gingen toen voorbij, met veel plezier en weinig averij. Chanel je heb altijd heel goed je best gedaan, en dat maakte jou leven ook heel erg aangenaam. Maar toen op een dag zag ik dat je het heel erg moelijk had, en graag verder wou maar de kracht daartoe niet meer bezat. De hele week heb toen ik zitten denken hoe kan jou ik mijn liefde kon schenken. Je wou zo graag met mij en de andere honden mee ,maar je lichaam die zei van nee. Daarna hebben Ettie en ik uren zitten praten, of het niet beter zou zijn om je in te laten slapen. Ettie en ik hebben jou in laten slapen op 06 02 06 14.30 uur, met veel verdriet en pijn, Omdat wij van mening zijn dat wij door jou liefde en trouw niet egoistisch mogen zijn. Rust en vrede Emmo Ettie Caleb Centha Gonny daisy en Joyce.
|
|
|